خبرگزاری هرانا – منازل پنجاه تن از شهروندان بهایی ساکن روستای ایول مازندران توسط عوامل خودسر مورد تخریب واقع شد، متن زیر گزارشی تشریحی به همراه ویدیویی از وقایع اخیر این روستا است که توسط گزارشگران هرانا تهیه شده است.
روستای ایول، در چهار دانگه ی هزار جریب استان مازندران، ودر جنوب شرقی شهرستان ساری واقع شده است.
این روستا که در سالهای اخیر به دلیل سکونت برخی از شهروندان بهایی در آن همواره از سوی عوامل خودسر و با مشایعت نیروهای انتظامی و امنیتی صحنه زد و خورد بین آنها و پیروان آئین بهایی بوده است.
پس از انقلاب بهمن 57 در ایران برخی از ساکنین این روستا به دلیل فشار های وارده بر ساکنین بهایی آن در سال 62 اقدام به کوچ اجباری شده و بسیاری از زمین های ایشان توسط سایر روستائیان و افراد خودسر منطقه مصادره شد.
آخرین واقعه ی این روستا نسبت به بهائیان ایول، مربوط به همین روزها است و ماجرا از این قرار است که بهائیان ایول متوجه شدند که برخی از روستائیان ایول در حال تهیه ی استشهاد محلی به جهت تخریب و تسطیح و خاکبرداری منازل بهائیان هستند و وقتی عزمشان را جزم دیدند روز 1/4/89 به بخشداری کیاسر مراجعه نمودند وآنان را در جریان گذاشتند ولی این موضوع توسط آن نهاد نفی و غیر قانونی اعلام شد. دوم تیرماه- روز بعد از آن- ضمن مراجعه ی مجدد به بخشداری کیاسر به فرمانداری و استانداری در ساری و دادگاه عمومی کیاسرو پاسگاه نیروی انتظامی تلمادره نیز مراجعه شد ولی همگی اظهار بی اطلاعی نموده و چنین اقدامی را محکوم و غیر قانونی دانسته و مسببین آن را مجرم قلمداد نمودند و قول پیگیری آن را دادند.
در همین حین خانواده ی آقای پیری که بی خبر از وقایع بوده به جهت برداشت محصول وارد روستای ایول شده و در نزدیکی منزلش با ماشین پراید که چهار نفر سر نشین داشته مواجه می شود و از سوی مهاجمین مورد اعتراض شدید آنان واقع می شود که چرا بدون اجازه وارد روستا شدند.
این خانواده مشاهده می کند که تعدادی از افراد بالای ساختمان آنان مشغول تخریب می باشند و در همین زمان آقای محمود پیری مورد ضرب و شتم قرار می گیرند.
دو خانواده ی پیری و روحانی به بخشداری و سپس به دادگاه کیاسر و نیز به پاسگاه تلمادره مراجعه و شکایتی از این ماجرا تنظیم و تحویل مقامات مزبور می کنند که مورد توجه قرار نمی گیرد.
در همان شب نیز طبق اظهار یکی از افراد، 4 لودر با تعدادی کامیون مشغول تخریب و تسطیح و خاک برداری از حدود 50 منزل از منازل بهائیان ایول می شوند.
خبرگزاری هرانا - عیسی سحرخیز روزنامه نگار زندانی که از یکسال پیش تاکنون بدون محاکمه در بازداشت به سر می برد روز گذشته برای دومین بار دچار هایپوتنشن شده و جهت مراقبت‌های ویژه به بیمارستان انتقال پیدا کرد.
به گزارش کلمه، مهدی سحرخیز فرزند وی با بیان اینکه به دلیل عدم تثبیت وضعیت پزشکی سحرخیز و هم چنین سابقه بروز اختلالات شدید فشار خون وی به مراقبت‌های تخصصی پزشکی نیاز دارد افزود متاسفانه علیرغم اینکه در زندان رجایی شهر هیچ امکانات پزشکی مناسبی وجود ندارد اما مقامات امنیتی از صدور مرخصی پزشکی برای عیسی سحرخیز خودداری می کنند.
فزرند سحرخیز با اشاره به این نکته که پس از انتقال این روزنامه نگار به زندان رجایی شهر مشکلات فراوانی حتی برای ملاقات با وی پدید آمده است افزود خانواده سحرخیز و دیگر زندانیان محبوس در رجایی شهر نظیر زیدآبادی و باستانی و برای ملاقات با عزیزان اسیرشان ناچار به ساعت‌ها مسافرت هستند و به دلیل اجرای طرحی به نام تفکیک فقط یک هفته در میان همسران زندانیان بازداشتی امکان ملاقات با آنها را دارند و تنها نیمی از خانواده می توانند در ایامی نظیر روز پدر و … موفق به دیدار با عزیرانشان شوند.
مهدی سحرخیز با اشاره به این که هیچ رسیدگی بهداشتی و پزشکی در زندان رجایی شهر نسبت به زندانیان صورت نمی گیرد افزود بعد از وخامت حال وی حتی از بستری نمودن وی در درمانگاه نیز خودداری می کنند و فقط چند داروی ساده و ابتدایی در اختیار وی می گذارند.
خبرگزاری هرانا - در تدوام کشتار سیستماتیک مرزنشینان کرد به دست نیروی انتظامی، یک نوجوان کرد به نام "زانیار ابراهیمی" کشته می شود.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، پنج شنبه شب، مورخ 4 تیرماه در منطقه مرزی "درمان آوای " نیروهای انتظامی به سوی تعدادی از مرزنشینان تیراندازی می کنند که به دنبال آن یک شهروند به نام زانیار ابراهیمی بر اثر اصابت گلوله نیروهای انتظامی کشته می شود.
زانیار ایراهیمی در سنین نوجوانی و از اهالی شهر سردشت بود.
گفتنی است نظارتی که بر مرزهای غربی کشور صورت می گیرد به هیچ عنوان در شرق کشور با توجه به اینکه عمده ورود مواد مخدر به کشور نیز از طریق این منظقه است، وجود ندارد.
خبرگزاری هرانا - 26 ژوئن، روز جهانی منع شکنجه و پشتیبانی از قربانیان آن است. سازمان ملل متحد به مناسبت این روز اعلام کرد که شکنجه هنوز در جهان گسترش دارد و در بسیاری از کشورها بخشی از نظام قضایی است.
در تاریخ 26 ژوئن 1987 توافقنامه‌ی منع و تقبیح جهانی شکنجه به تصویب رسید. این سند گامی ضروری برای بهبود وضعیت حق بشر در جهان بود و شکنجه و دیگر مجازات‌ها و رفتارهای ظالمانه‌ی ضدبشری و تحقیرآمیز را در سراسر جهان آشکارا منع می‌کرد.
برای تجدید خاطره با این روز تاریخی، اجلاس عمومی سازمان ملل در سال 1997 تصمیم گرفت که روز 26 ژوئن، روز جهانی پشتیبانی از قربانیان شکنجه اعلام شود.
«عملی جنایتکارانه»
روز جمعه 25 ژوئن، بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل به مناسبت این روز در نیویورک اعلام کرد که «شکنجه عملی جنایتکارانه و ممنوعیت آن اساسی و واضح است». وی خاطر نشان ساخت که به‌رغم تقبیح جهانی شکنجه، چنین عملی هنوز در بسیاری از کشورهای جهان رواج دارد و بخشی از نظام قضایی است.
بیشتر قربانیان شکنجه، همه‌ی عمر از پیامدهای آن رنج می‌برند. در نتیجه‌ی شکنجه، نه تنها جسم آدمی بلکه روح او نیز عمیقا آسیب می‌بیند و منزلت او زیرپا گذاشته میشود. برای پیکار همه‌جانبه علیه شکنجه، باید افکار عمومی را در سراسر جهان بیدار و آگاه کرد.
حدود پنجاه کشور و از جمله جمهوری اسلامی ایران هنوز کنوانسیون منع شکنجه‌ی سازمان ملل را امضا نکرده‌اند. بان کی‌مون از این کشورها خواست هر چه زودتر به این توافقنامه بپیوندند و درهای زندان‌های خود را به روی ناظران سازمان ملل متحد بگشایند.
ایران یکی از کانون‌های شکنجه
به گفته‌ی سازمان عفو بین‌الملل، هم‌اکنون در 111 کشور جهان شکنجه اعمال میشود. ایران در این زمینه، در کانون توجه جهانیان قرار دارد. عفو بین‌الملل اعلام کرده است که در ایران، بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه و اعمال فشار برای گرفتن «اعتراف» بشدت رواج دارد. همین سازمان تصریح میکند که هم اکنون در ترکیه ایرانیان زیادی در بلاتکلیفی بسر می‌برند که از بیم پیگرد و شکنجه به آن کشور گریخته‌اند.
سازمان‌های بین‌المللی حقوق‌بشری در جهان، بارها از دولت جمهوری اسلامی ایران به دلیل آزار و شکنجه‌ی زندانیان انتقاد کرده‌اند. بویژه بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی پس از آزادی گزارش داده‌اند که در زندان‌های جمهوری اسلامی، تحت شدیدترین شکنجههای جسمی و روحی قرار گرفته‌اند. به گفته‌ی سازمان‌های حقوق‌بشری، ضرب و شتم، شلاق زدن و تجاوز جنسی، از رایج‌ترین روش‌های شکنجه در جمهوری اسلامی ایران است.
زنان از قربانیان اصلی شکنجه
به مناسبت 26 ژوئن در بسیاری از شهرهای آلمان، تظاهراتی برای همبستگی با قربانیان شکنجه در جهان برگزار شد. این گردهمایی‌ها به ابتکار سازمان‌های حقوق بشری و از جمله «سازمان عفو بین‌الملل» برگزار شد.
در اروپای غربی هزاران انسان زندگی می‌کنند که از کشورهای خود گریخته‌اند، زیرا در آنجا تحت پیگرد یا قربانی شکنجه بوده‌اند. بخشی از این پناهجویان ایرانی هستند. در آلمان 25 مرکز درمانی برای قربانیان شکنجه دایر شده است. در این مراکز به قربانیان می‌آموزند که چگونه می‌توانند زخم‌های جسمی و روحی ناشی از شکنجه را التیام بخشند و به یک زندگی عادی بازگردند.
زنان از قربانیان اصلی شکنجه در سراسر جهان هستند. آنان به شیوه‌های گوناگون قربانی شکنجه می‌شوند. خشونت‌های ویژه‌ی جنسیتی، از ضرب و شتم خانگی گرفته تا انواع اقدامات سرکوبگرانه‌ی دولتی علیه زنان اعمال میشود، بدون اینکه اینگونه اقدامات بطور رسمی و قانونی مصداق شکنجه به شمار آید.
بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل در فوریه‌ی سال 2008 کارزاری به راه انداخت که مشخصا علیه خشونت و شکنجههای ویژه‌ی جنسیتی بود. امروزه مفهوم شکنجه، شامل خشونت‌های ویژه‌ی جنسیتی نیز میشود.
خبرگزاری هرانا - در اواخر هفته گذشته شمار زیادی از دانشجویان دانشگاه تبریز به اداره اطلاعات شهر تبریز احضار شده اند و مورد بازجویی قرار گرفته اند.
به گزارش دانشجونیوز، در آستانه سالگرد حوادث 20 تیر ماه 1378 دانشگاه تبریز و نیز به منظور تداوم بخشیدن به فضای امنیتی و پلیسی شدید دانشگاه تبریز در یکسال اخیر، تعدادی از فعالین دانشجویی این دانشگاه به اداره اطلاعات شهر تبریز احضار و مورد بازجویی های طولانی و تهدید در مورد هرگونه حرکت مدنی و اعتراضی قرار گرفتند.
لازم بذکر است بازجویی های مذکور در اتاق شماره 37 زندان مرکزی تبریز که در اختیار اداره اطلاعات شهر تبریز میباشد انجام پذیرفته است.
همچنین پیش از این صدرا آقاسی و نعيم احمدی از فعالین دانشجویی دانشگاه تبریز و از اعضا انجمن اسلامی دانشگاه، روز دوشنبه 24 خرداد بازداشت شده بودند.
خبرگزاری هرانا - برخی از تشکل های مستقل کارگری در ایران در نامه ای اعلام کرده اند که دولت جمهوری اسلامی به هيچ يک از کنوانسیون های بين‌المللی و حقوق بنيادی کارگران پايبند نبوده و در يک سال گذشته يورش به معدود تشکل های موجود کارگری در ايران را تشديد کرده است.
چند تشکل مستقل کارگری، مانند سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه، اتحاديه آزاد کارگران ايران، هيئت بازگشايی سنديکای کارگران فلز کار مکانيک و انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه در نامه ای به کنگره کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری از وضعیت سخت جنبش کارگری در ایران خبر داده اند.
بر اساس مقاوله نامه های سازمان بين المللی کار، آی ال او، که ايران آنها را امضا کرده و ملزم به رعايت آنها است، "کارگران و کارفرمايان بايد اين حق را داشته باشند که تشکل های خود را به انتخاب خود و بدون کسب اجازۀ قبلی ايجاد کنند يا به چنين تشکل هايی بپيوندند."
هم چنين "تشکل های کارگران و کارفرمايان مشمول انحلال يا تعليق از جانب مقام های دولتی نخواهند بود."
به علاوه، کارگران در مقابل اقدامات تبعيض آميز ضد اتحاديه ای در رابطه با شغل خود بايد از مصونيت کافی برخوردار باشند.
در عين حال، بر اساس ماده 131 قانون کار، کارگران مشمول قانون کار می توانند با رعايت مقررات قانونی و آئين نامه مربوط مبادرت به تشکيل انجمن صنفی کنند.
در اين ميان، وزير کار و امور اجتماعی و معاونانش بارها گفته اند که در دوره فعاليت دولت های محمود احمدی نژاد، تعداد نهادهای کارگری در ايران افزايش بسيار زيادی داشته است.
اما علی مبارکه، فعال کارگری و نماينده سابق سنديکای کارگران پروژه ای آبادان در سوئيس، با تاکيد بر اين نکته که حق تشکل يابی، ابتدايی ترين حق کارگران است، عقيده ديگری دارد.
وی به راديو فردا می گويد: جمهوری اسلامی در 30 سال گذشته به هيچ چيزی در روابط بين الملل و کنوانسيون های بين المللی، چه حقوق بشری و چه کارگری، پايبند نبوده است.
آقای مبارکه می افزايد: به همين دليل، جمهوری اسلامی در اين زمينه نيز به هيچ چيز پايبند نبوده است و نخواهد بود.
او اشاره می کند که جمهوری اسلامی ايران در طول سه دهه گذشته، اقدام به تشکيل يکسری تشکل های کارگری کرده است که به گفته وی، در تقابل با تشکل های تاسيس شده توسط فعالان مستقل کارگری قرار داشته اند.
در اين ميان، چند تشکل مستقل کارگری، مانند سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه، اتحاديه آزاد کارگران ايران، هيئت بازگشايی سنديکای کارگران فلز کار مکانيک و انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه در نامه ای به کنگره کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری اعلام کردند که "جنبش کارگری ايران در يکی از سخت ترين دوران خود به سر می برد."
در اين نامه به بازداشت سعيد ترابيان، رضا شهابی، عليرضا اخوان و بهنام ابراهيم زاده از سوی نيروهای امنيتی اشاره شده است که بدون ارائه هيچ حکمی، در منزل و محل کار خود بازداشت شده اند.
مهدی کوهستانی نژاد، مشاور کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری، در اين خصوص به « راديو فردا» می گويد: "وضعيت جنبش کارگری در ايران، حداقل در يک سال گذشته، به رغم بيانيه ها و اقدامات اتحاديه های کارگری و نيز سازمان های حقوق بشری در جهان، بدتر شده و آزار و اذيت فعالان کارگری شدت گرفته است."
وی در اين ارتباط به بازداشت چند تن از فعالان کارگری مانند سعيد ترابيان، رضا شهابی، عليرضا اخوان اشاره می کند و می افزايد: "تاکنون خبری از آقايان ترابيان و شهابی در دست نيست و ما و خانواده آنان هم نمی دانيم که در کجا زندانی هستند و در چه شرايطی به سر می برند."
آقای کوهستانی نژاد اضافه می کند که بی خبری از وضعيت اين فعالان کارگری در شرايطی است که آقای ترابيان به دليل دو بار سکته قلبی در ساليان اخير بايد تحت نظر پزشکان متخصص باشد و داروهای لازم بايد در دسترس او قرار گيرد.
اين چند تشکل کارگری هم چنين با اشاره به ادامه بازداشت منصور اسانلو و ابراهيم مددی، رئيس و معاون هيئت مديره سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، به دليل فعاليت های سنديکايی شان گفته اند که اين دو فعال کارگری از مرخصی و مراقبت های پزشکی محروم بوده اند.
برخورد با اعضای هيئت مديره سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه نيز در اين نامه مورد اشاره قرار گرفته است که به خاطر فعاليت های صنفی، ماه ها زندانی و از محل کار خود اخراج شده اند.
سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه، اتحاديه آزاد کارگران ايران، هيئت بازگشايی سنديکای کارگران فلز کار مکانيک و انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه همچنين به موارد ديگری از اعمال فشارها بر تشکل های کارگری مانند بازداشت های بی مورد، آزار و اذيت و صدور حکم زندان و شلاق برای فعالان کارگری اشاره کرده و گفته اند که اين « شرايط بسيار نگران کننده ای را برای آنان و هر نوع فعاليت بسيار ساده صنفی پديد آورده است.»
در همين حال، بحث تشکل های کارگری و آزادی فعاليت آنها نيز در گزارش کميته آزادی تشکل سازمان بين المللی کار، آی ال او، مورد توجه قرار گرفته است.
اين کميته خواستار آزادی فعاليت تشکل های کارگری و به رسميت شناخته شدن اين موضوع از سوی دولت جمهوری اسلامی شده است.
کميته آزادی تشکل سازمان بين المللی کار در گزارش مربوط به ايران از دولت جمهوری اسلامی خواسته است تا تضمين دهد که اعضای تشکل های کارگری تحت فشار قرار نخواهند گرفت و در عين حال، خواستار آن شده است تا به آزار و اذيت اعضای سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه پايان يابد.
بازداشت های چند هفته اخير در ايران با انتقاد گسترده کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری، فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل و نيز سازمان عفو بين الملل مواجه شده است.
خبرگزاری هرانا - ناهید قدیری شهروند بهایی ساکن مشهد که بیش از 100 روز در سلول انفرادی نگهداری می شد بعد از ظهر پنج شنبه سوم تیر ماه، از بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شد.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، این انتقال در حالی صورت می گیرد که روز چهارشنبه 2 تیر ماه از خانواده وی برای آزادی موقت نامبرده مبلغ 50 میلیون تومان وثیقه ملکی گرفته شد؛ ولی طی یک اقدام ناگهانی نامبرده روز بعد به زندان وکیل آباد برده می شود.
مسئولین ذی ربط به خانواده وی گفته اند که خانم قدیری برای گذراندن محکومیت 5 ساله که مربوط به پرونده سال 84 ایشان می باشد به وکیل آباد منتقل شده است.
این احتمال وجود دارد رزیتا واثقی، دیگر زندانی بهایی مشهد هم طی روزهای آینده به زندان وکیل آباد منتقل شود؛ نامبرده نیز دارای محکومیت 5 ساله می باشد.
خبرگزاری هرانا - در حالی که قرار بر این بود تالار مولوی روز پنجشنبه بازگشایی شود، پس از چند روز تنها پلمب کاغذی این تالار "فلزی" شد و به این ترتیب بنا بر خبرها قضیه این تالار متعلق به جهاد دانشگاهی وارد مراحل پیچیده‌تری شده است.
تالار مولوی که روز سه‌شنبه، اول تیرماه، به دلایلی نامعلوم توسط مأموران انتظامات دانشگاه تهران پلمب شده بود قرار بود که روز پنجشنبه بار دیگر بازگشایی شود.
به گزارش رادیو فردا، حمیدرضا فرهمند، رئیس جهاد دانشگاهی، در این زمینه به خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، گفت: دانشگاه تهران به جای باز كردن در تالار مولوی متاسفانه پلمب‌های كاغذی را به پلمب‌های فلزی تغيير داد و قفل تمامی بخش‌های اداری و فنی تالار مولوی را عوض كرد و اجازه ورود اعضای جهاد دانشگاهی را هم به تالار نداد.
به دنبال این اقدام، جمعی از هنرمندان تئاتر و چهره‌های هنری نظیر محمد یعقوبی، آیدا کیخوائی و علی اصغر دشتی به همراه حدود 200 تن از دانشجویان تئاتر در فضای بیرونی تالار تجمع کرده‌اند.
حمیدرضا فرهمند اعلام کرد که پس از پلمب تالار با رئیس دانشگاه تهران دیدار داشته است که در این دیدار فرهاد رهبر، رئیس این دانشگاه، درخواست کرده است که جهاد دانشگاهی مسئولیت این تالار را به مدت یک ماه به دانشگاه تهران واگذار کند.
آقای فرهمند در ادامه گفت: "بنده اعلام کردم کار جهاد دانشگاهی را می‌توان موقت متوقف کرد، ولی مسئولیت جهاد دانشگاهی را واگذار نمی‌کنیم."
رئیس جهاد دانشگاهی هم چنین با اشاره به اين كه گفته میشود فضای عمومی مقابل تالار مولوی به لحاظ كلی مناسب نبوده است گفت: باید هیأت رئیسه مستندات قانونی خود را ارائه کند، چرا که از نظر ما این تصمیم‌گیری به لحاظ قانونی اشتباه است؛ مگر ثابت شود فعالیت این نهاد مغایر ارزش‌های دانشگاه بوده است.
در همین زمینه یک منبع آگاه به خبرنگار خبرگزاری ایسنا اعلام کرده است که هیچ یک از حاشیه‌های مطرح شده از سوی دانشگاه تهران مبنی بر "بدحجابی" برخی از مراجعه‌کنندگان به تالار مولوی حقیقت ندارد.
رئيس جهاد دانشگاهی همچنین ضمن غیرمنتظره و خلاف قانون خواندن اقدامات دانشگاه تهران در مورد تالار مولوی، اظهار داشت که جهاد در صدد است موضوع پلمب تالار مولوی را قانونی پیگیری کند.
تالار نمایش مولوی واقع در خیابان 16 آذر تهران صبح سه‌شنبه، اول تیرماه، در حالی پلمب شد که میزبانی سه نمایش از جمله نمایش "راز ماهی طلایی آکواریوم آقای ژان" را بر عهده داشت.
به دنبال این پلمب و در تاریخ دوم تیرماه، داوود رشیدی، بازیگر سرشناس ایرانی، در جلسه‌ای با رئیس دانشگاه تهران، خواستار بازگشایی این تالار شد که رئیس دانشگاه تهران نیز قول داد در تاریخ سوم تیرماه، پنجشنبه گذشته، پلمب تئاتر مولوی برداشته شود.
خبرگزاری هرانا - مادر فرزاد کمانگر، معلم اعدام شده کرد طی پیامی از همه وجدان های آگاه که در این مدت به هر شیوه با خانواده وی ابراز همدردی کرده اند تشکر کرد.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، وی در این پیام افزوده است به دنبال اعدام 5 تن از فرزندان برگزیده این ملت در صبحگاه 19 اردی بهشت ماه همه افراد آزاده و آزاده اندیش به شیوه ایی به ابراز همدردی با خانواده آنان پرداخته است و این چنین حمایت و پشتیبانی آحاد ملت از فرزندان آن ها ثابت کرد که ملت تا ابد شهدا و آرمان انسانی آن ها را فراموش نخواهد کرد.
دایه سلطنه مادر فرزاد کمانگر افزود، اطلاع پیدا کرده ام که با وجود سپری شدن چهلم شهدا اما تعدادی زیادی از مردم به پاس احترام به شهدا طبق عرف و سنت هم چنان اقدام به پوشش لباس سیاه و هم چنین توقف مراسمات عروسی در شهرهای مختلف کرده اند.
من ضمن تشکر و قدردانی از همه این افراد، دیگر لزومی به ادامه انجام چنین کارهایی را جایز نمی بینم زیرا همه آزادیخواهان در روز پنج شنبه 23 اردیبهشت ماه و چهلم جانباختگان نشان دادند که خون شیرین، فرهاد، فرزاد، مهدی و علی امروز در قلب فرزندان دلیر این ملت جاریست و ادامه راه آنان بهترین پاداش به جانباختگان این سرزمین هست. بار دیگر به مقاومت همه زندانیان سیاسی درود و سلام می فرستم.
آقای رحمانی، همسر شما، پیش از دستگیری، از کار برکنار شده بود، یک بار هم احضار و بازجویی و چندین بار هم مورد تهدید شد، این فشارها برای چیست ؟
درست است، بازداشت نرگس یک زمینه چندین ماهه داشت. بعد از بستن کانون مدافعان حقوق بشر یک سری فشارهای جدی به کانون وارد کردند، رییس شورای ملی صلح در کانون تاسیس شده بود، اکثر زنان اصلاح طلب و اپوزیسیون داخل و خارج که مخالف جنگ بودند با این شورا همکاری می کردند، نرگس مسوول هیات اجرایی این شورا بود، همزمان با بسته شدن کانون مدافعان حقوق بشر نرگس چندین بار احضار و بازجویی و تهدید به بازداشت شد و حتی از کار نیز برکنار شد و در نهایت بازداشت او بعد از همه این فشارها به کانون مدافعان حقوق بشر صورت گرفت .
مشخصا چه تهدید های پیش از بازداشت صورت گرفت و چه درخواست هایی مطرح می شد؟
چنیدن بار تهدید کردند که اگر نرگس فعالیت خود با کانون مدافعان را متوقف نکند، بازداشت خواهد شد. دو سال است که استرس این بازداشت را ما داشته ایم. هم من و هم همسرم. خانم محمدی در مورد کلیه مصاحبه هایش و فعالیت هایش برای کانون پنج جلسه بازجویی شد و در نهایت بازپرس پرونده به او گفته بود چون بچه های خردسال دارید شما را بازداشت نمی کنیم و او با قید کفیل آزاد بود. جالب اینجاست که بازپرس به همسرم گفته بود کسانی هستند که می خواهند تو را دستگیر کنند و من هم زورم به آنها نمی رسد.
پس کسانی که برای دستگیری خانم محمدی شبانه به منزل مسکونی شما آمدند همان ها بودند که بازپرس پرونده، اشاره کرده بود؟
شش مرد بودند که خودشان را مامور نیروی انتظاامی معرفی کرده بودند. آمدند به منزل مسکونی ما تا یک زن را بازداشت کنند. ما داشتیم بچه های دوقولوی سه ساله نیمه مان را برای خواب آماده می کردیم، برخورد یکی از آنها خوب بود اما برخورد دیگران و هیمن حکم شبانه سوال برتنگیز است که باید پاسخگو باشند. درست شبی که از تلویزیون جمهوی اسلامی مصاحبه همسر خانم عبادی را پخش کردند، بعدش به خانه ما آمدند و همان شب هم به آقای تاجیک عضو دیگر کانون مدافعان حقوق بشر زنگ زدند و بعد هم که بازداشتش کردند.
یعنی این دستگیری ها و تخریب چهره خانم شیرین عبادی از طریق رسانه ملی را در یک راستا و برای پیشبرد یک هدف ارزیابی می کنید؟
همه این رفتار ها به نوعی فشار به کانون مدافعان حقوق بشر است. جالب است که حتی خانم عبادی هم هرگز سعی نکرد با قدرت طرف شود و مواضع تند علیه حاکمیت نگرفته است و به کرات شاهد بودیم که ایشان با مواضع حقوقی به نقد برخی رفتارها می پردازد اما فشارها نشان می دهد که حاکمیت می خواهد همین اندک منفذهای نقد به عدم رعایت حقوق بشر در ایران را ببندد.
با توجه به اینکه ایران خودش را در عرصه های جهانی به عنوان تنها کشور خاور میانه که بیشترین احترام را به رعایت حقوق بشر در چهارچوب قوانین اسلامی می گذارد،معرفی می کند، بستن کانون مدافعان حقوق بشر و فشار بر اعضای این کانون که دیدگاه مذهبی هم دارند را چگونه ارزیابی می کنید؟
آقای لاریجانی که چنین ادعایی را در نشست های بین المللی عنوان می کند بهتر است بداند که ایشان ادعایش را مطرح می کند. اما خانم نرگس محمدی و کانون مدافعان حقوق بشر عمل کرده اند. آقای لاریجانی مدعی است که باید مبانی حقوق بشر را از از سکولاریسم جدا کرد ، یکی از کارهایی که کانون مدافعان انجام داد دعوت از روشنفکران و اندیشمندان سکولار و مسلمان بود و در این جلسات نسبت اسلام با حقوق بشر را به گفتگو نشسته اند . جناب آقای لاریجانی باید بداند، قبل از مبانی سازی، رفتار حقوق بشردوستانه یک فرد می تواند او را خوش نام کند نه اینکه شبانه شش مرد را بفرستند تا یک مادر را بازداشت کنند و دو کودک او هم در طول دوران انفرادی از شنیدن صدای مادر خود محروم باشند. اگر مدعی است که می خواهد دین اسلام را با حقوق بشر آشتی دهد، باید خودش رفتار حقوق بشری داشته باشد. به دیدار شیراک می روند از حقوق زنان مسلمان فرانسه و کشورهای دیگر دفاع می کنند اما در کشور خودمان بلایی که بر سر زنان مسلمان و نهادهای حقوق بشری مستقل می آورند، دنیا را متعجب می کند.
رفتار نهادهای مسوول پس از بازداشت همسر شما چگونه بوده است؟
خیلی اصرار دارند که روابط فامیلی را هم برهم بزنند. به جای اینکه به من زنگ بزنند و در مورد همسرم پیگیر موضوع بشوند، با همسر خواهر نرگس تماس می گیرند، با مادر نرگس صحبت می کنند و فرصتی فراهم نکردند که نرگس صدای بچه هایش را بشنود، این یک شکنجه برای مادر نیست؟ همسرم در دوران بارداری، با یک بیماری ریوی مواجه شد و در اثر این بیماری گاهی دچار تنگی نفس می شود حالا نمی دانم در چه شراطی است و چه کسانی باید جوابگو باشند. یک مسئله حقوقی که وجود دارد و آقای دادستان باید پاسخ دهند این است که نرگس بازجویی شده بود و بر این اساس شعبه مربوطه حکم دستگیری نداده است. شبانه وقتی برای دستگیری او آمدند و همسرم را بردند، ما شنیدیم ، تا مدت سه روز هیچ شعبه ای حاضر نشد او را بازداشت کند تا اینکه در نهایت یک شعبه حاضر شد حکم بازداشت را امضا کند. این گونه مدیریت کردن ها و اینگونه با حکم های کلی اقدام به بازداشت کردن هاست که کهریزک را به وجود می آورد.
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی که عزیزان شان به زندان رجایی شهر تبعید شده اند و روزهای سختی را می گذرانند در آستانه فرا رسیدن ولادت حضرت علی ( ع )و روز پدر نامه ای خطاب به دادستان تهران نوشته اند و از رنجی که در این دوران کشیده اند با او سخن گفته اند . آنها همچنین از وی تقاضا کرده اند که با توجه به نزدیک شدن به این روز بزرگ شرایطی را فراهم کنند تا زندانیان سیاسی این زندان به نزد خانواده هایشان برگردند و حداقل در روز ولادت حضرت علی پس از یک سال حبس ناعادلانه نزد خانواده هایشان برگردند .
به گزارش کلمه ،متن کامل این نامه به شرح زیر است :
دادستان محترم تهران
جناب آقای جعفری دولت آبادی
با سلام
یک سال از بازداشت ناعادلانه و فله ای تعداد زیادی از خدمت گزاران و فرزندان این مرز و بوم می گذرد. یک سالی که برای ما خانواده های مظلوم زندانیان سیاسی پر از رنج و غم اما همراه با هم دلی و هم زبانی بود.
اکنون در آستانه ۱۳ رجب، ولادت امیر مومنان حضرت علی (ع) که عدل و داد ایشان، نه تنها برای هر مسلمان با ایمان که الگویی برای تمامی بشر و انسان های آزادی خواه است، هستیم . آرزو می کردیم که ای کاش ما هم که مسلمان شیعه هستیم، می توانستیم تنها ذره ای از این عدل علی را بچشیم . در تمامی این مدت همواره به این اندیشیده ایم که کاش این زندانیان هم می توانستند از عدالت و حقوق مصرح در قانون اساسی و آن چه رافت اسلامی می خوانند، برخوردار شوند . هر روز امید داشتیم که بی گناهی و خیرخواهی آن ها به اثبات برسد و به خانه و نزد خانواده شان بازگردند. اما متاسفانه هر روز فشار تازه ای بر پیکرمجروح و سخت آزرده خانواده بزرگ زندانیان سیاسی وارد شد .
اکنون به جای آن که زندانیان بی گناه ما را آزاد کنند، شاهدیم که در شرایطی ویژه احکام سنگین آنها را یک به یک و حتی به صورت کاملا ناعادلانه و غیرقانونی تعدادی را به زندان رجایی شهر منتقل می کنند . انتقال این عزیزان درحالی رخ داده است که برخی از آن ها حتی بدون برگزاری دادگاه، یک سال است که در بازداشت موقتی که بی پایان به نظر می رسد به سر می برند . دوری عزیزان و رنج پی گیری های شبانه روزی قضایی از یک سو و برخوردهای بسیار ناشایست برخی از قضات و رییس دفترهای آنان از سویی دیگرو سایر بی عدالتی های درد و آلام ما را افزایش داده است.
جناب آقای دولت آبادی
چنان که می دانید، چندی است تعدادی از زندانیان پس از انتخابات ریاست جمهوری را به جرم های ناکرده و کاملا غیر قانونی به زندان هایی خارج از تهران انتقال داده و در کنار مجرمان عادی قرار داده اند.بدون اینکه محل سکونت آنان در این شهرها باشد . همان طور که خود بهتر از ما می دانید تفکیک جرایم و تحمل حبس در شهر و محل وقوع جرم، از اصول آیین نامه زندان هاست اما ما شاهدیم که زندانیان سیاسی که در واقع بی گناه و مظلومانه در زندان هستند،این گونه غیر قانونی به زندانی هایی خارج از شهر برده شده اند .
جناب آقای دادستان
احکام سنگین عزیزان ما که هیچ تناسبی با عملکرد آنان ندارد کم بود، اینک باید رنج دوری مسافت را هم تحمل کنیم و از تهران و محل سکونتمان هر دوهفته یک بار به کرج و زندان رجایی شهر برویم.
ما باید ساعت ها وقت صرف کنیم تا بتوانیم برای چند دقیقه عزیزانمان را ببینیم. نمی دانیم تا چه حد از شرایط زندان رجایی شهر مطلع هستید اما باید برایتان بگوییم که ملاقات های ما باید هر دوهفته یک بار باشد، به این معنا که یک هفته مردان می توانند به ملاقات زندانی شان بروند و یک هفته زنان. زنان باید از صبح زود راه بیافتند و در جاده تهران تا کرج چندین خط مترو و تاکسی را پشت سر بگذارند تا بتوانند چند دقیقه همسر یا فرزند خود را ببینند. در صورتی که طبق گفته های رییس سازمان زندان ها هر زندانی باید هفته ای یک بار حق ملاقات داشته باشد.
از طرف دیگر مدت کم ملاقات ها و رفتارهای نامناسب برخی از کارمندان این زندان، به همراه سختی و دوری راه تاب و توان را از ما گرفته و هربار باید با چشمانی پر از اشک رجایی شهر را ترک کنیم.
آقای دادستان
در هفته اخیر در کنار این فشارها و سختی های طاقت فرسا که تعدادی از آنها را برشمردیم ظلم مضاعفی نیز بر ما رفته است که ، وظیفه خود می دانیم که شما را در جریان قرار دهیم.
ایجاد محدودیت در تلفن های زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر، ظلم و تبعیض جدیدی است که به فشارهای وارده بر ما افزوده است. ما که مجبوریم در ماه تنها دو بار عزیز خود را ملاقات کنیم، تماس های تلفنی آنان اندک دل خوشی برای ما ن بود که از طریق آن می توانستیم از سلامت عزیزانمان مطلع شویم که این اندک دلخوشی را هم تاب نیاوردند و از ما گرفتند. در صورتی که سایر زندانیان این زندان که جرایمی از قبیل قتل و قاچاق مواد مخدر دارند ، به راحتی می توانند به هر میزان که دوست دارند از تلفن استفاده کنند اما زندانیان مظلوم ما که تنها به دلیل عقیده شان در محبس گرفتار شده اند، این امکان را ندارند و تنها چند دقیقه در روز می توانند با خانواده خود صحبت کنند و شرایطشان از زندانیان عادی بدتر است.
آقای جعفری دولت آبادی
در آستانه ولادت پرسعادت حضرت علی( ع ) از شما که دادستان هستید، تقاضای داد داریم. تا به این وضعیت رسیدگی کنید و اجازه ندهید که بیش از این در حق ما و عزیزان دربندمان ظلم و جفا شود.
به یاد داشته باشیم همه آنچه انجام می دهیم در پیشگاه خداوند ثبت می شود: “انا کنا نستنسخ ما کنتم تعلمون”(جاثیه-۲۹)
اگر ایمان به خدا و روز اخرت در قلوب ما نفوذ کرده باشد و تنها به زبان اسلام نیاورده باشیم” قولوا اسلمنا و لما یدخل الایمان فی قلوبکم…”(حجرات ۱۴)، چگونه می توانیم بنشینیم و این بی عدالتی ها را ببینیم . در حالی که حضرت علی (ع) حتی دزدیده شدن خلخال پای زن یهودی را تاب نیاورد.
ما تعدادی از خانواده های زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر ضمن اینکه خواستار رفع محدودیت های ایجاد شده برای عزیزان دربند مان هستیم، از شما می خواهیم، آن دسته از زندانیانی که بازجویی های آنان پایان یافته و در بلاتکلیفی به سر می برند، بتوانند از آزادی برخوردار شوند تا در محکمه ای صالح به اتهامات آنان رسیدگی شود.
همچنین از جنابعالی تقاضا داریم زندانیانی که حکم شان صادر شده اما هنوز مورد تجدیدنظر قرار نگرفته است، تبرئه شوند و کسانی که حکمشان در دادگاه تجدیدظر تایید شده و در حال اجرای حکم هستند، بتوانند حتی الامکان با استناد به بندهایی از ماده ۲۷۲ آیین دادرسی کیفری از اعاده دادرسی برخوردار شوند، در غیر این صورت از حق مرخصی استفاده کنند و بتوانند دراین روز بزرگ کنار خانواده هایشان باشند.
سازمان گزارشگران بدون مرز با انتشار بيانيه ای ضمن خرسندی از آزادی موقت عمادالدين باقی، روزنامه نگار ايرانی، تاکيد کرد که ايران همچنان بزرگترين زندان خاورميانه برای روزنامه نگاران است.
گزارشگران بدون مرز در اين بيانيه يادآوری کرده، 10 روز پس از بازداشت عبدالرضا تاجيک ديگر روزنامه نگار ايرانی و همکار کانون مدافعان حقوق بشر، خانواده وی هيچ اطلاعی از وضعيت و محل بازداشت وی ندارند.
عبدالرضا تاجيک همکار بسياری از روزنامه های توقيف شده ايران در تاريخ 22 خردادماه امسال برای سومين بار در يک سال گذشته بازداشت شد.
نرگس محمدی روزنامه‌نگار و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر نيز، در شامگاه 20 خرداد در منزلش از سوی ماموران امنيتی بازداشت شد.
در پايان بيانيه سازمان گزارشگران بدون مرز تاکيد شده که ايران همچنان با 36 روزنامه‌نگار و وب‌نگار زندانی بزرگترين زندان خاورميانه برای روزنامه نگاران است.
خبرگزاری هرانا - محمد اشرفی فعال کارگری و عضو کمیته پیگیری پس از آنکه 31 خرداد ماه به شعبه 3 بازپرسی دادگاه انقلاب احضار شد، در روز سه شنبه اول تیرماه پس از مراجعه به شعبه مذکور، دستگیر و به مکان نامعلومی انتقال داده شده است.
محمد اشرفی، عضو کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل کارگری از طریق تلفنی به شعبه 3 بازپرسی دادگاه انقلاب احضار شد و گفته می شود احضار فوق مربوط به پرونده 22 بهمن این فعال کارگری است. بر اساس گزارش سایت دانشجویان سوسیالیست، تاکنون از سرنوشت و مکان نگهداری وی خبری در دست نیست.
لازم به ذکر است محمد اشرفی پیش تر در پی مراسم بزرگداشت روز جهانی کارگر در پارک لاله در سال 88 بازداشت شده بود و پیش تر بابت این اتهام به تحمل یکسال حبس تعزیری از سوی دادگاه انقلاب شهر تهران محکوم شده بود.
طی روزهای اخیر فعالین کارگری از سوی نیروهای امنیتی تحت فشارهای شدید قرار گرفته اند، که تعدادی از ایشان به بهانه های واهی و مختلف روانه بازداشت و زندان شده اند.
خبرگزاری هرانا - زندانیان سیاسی بند های هفت و هشت زندان اوین در وضعیت بسیار نامناسبی به سر می برند. بندهایی که به اندرزگاه معروف هستند شرایط نامناسب این بندها موجب گلایه تعدادی از خانواده های زندانیان سیاسی هم شده است.
به گزارش کلمه ، وضعیت بهداشتی این بند ها بسیار نامناسب است و به قدری جمعیت در آن زیاد شده که زندانیان تا دم سلولها نیز بر زمین می خوابند . مادر یکی از زندانیان سیاسی می گوید : الان پسرم پنج ماه است که در اندرزگاه هفت به سر می برد اما چه اکنون که تابستان است و چه در زمستان همیشه از آب سرد برای حمام کردن استفاده کرده است .چون همیشه گاز این بخش از زندان قطع است.
او همچنین از وضعیت بد تغذیه زندانیان این بند گفت و افزود : "پسرم و دیگر زندانیان سیاسی دچار سو تغذیه شده اند . یک روز غذایشان پلوسفید با رب است و روز دیگر برنج سفید وسیب زمینی سرخ کرده آن هم با کیفیت نامناسب. فروشگاه زندان هم یا همیشه تعطیل است یا مواد زیادی برای فروش ندارد و مسولان زندان هم که هیچ خوراکی از ما نمی پذیرند.
خانواده های زندانیان می گویند :حالا که مسوولان زندان حاضر نیستند غذای مناسب و میوه برای فرزندان ما فراهم کنند ،لااقل اجازه بدهند که آنها با پول خودشان خرید کنند .چرا فروشگاه های زندان همیشه خالی از مواد غذایی مناسب و میوه و سبزی است و چرا در فروشگاه زندان گوشت به فروش نمی رسد؟
به گفته زندانیان سیاسی ،فروشگاههای زندان به قدری میوه کم عرضه می کنند که برای فروش آن به ناچار دست به قرعه کشی می زنند .براساس این قرعه کشی ها معمولا سهمیه هر زندانی برای یکماه یک سیب و یا یک گوجه فرنگی تعیین می شود
این در حالی است که زندانیان سیاسی زندان اوین هیچ گونه دسترسی هم به میوه ندارند و این کمبود ویتامین طی ماهها و سالها بیمارشان کرده است . فروشگاه زندان از فروحتن میوه خودداری می کند .این شرایط در بند 350 و زندانی رجایی شهر نیز برای زندانیان سیاسی مشابه است.
گاز این بند نیز از مدت ها قطع است و تهویه مناسبی نیز در این بندها وجود ندارد بنابراین زندانیان سیاسی به سختی روزگار می گذرانند .
خانواده های زندانیان سیاسی این بند از دادستان تهران تقاضا دارند به این دو بند برود و وضعیت اسف بار رفاهی ، بهداشتی زندانیان را از نزدیک ببیند.
در بند هفت و هشت زندان اوین،عرب مازار از مشاوران میر حسین موسوی و همچنین محسن میردامادی دبیر کل جبهه مشارکت ، حسین مرعشی، عبدالله مومنی فعال دانشجویی و مهدی مرتضی پور از زندانیان گمنام پس از انتخابات و تعداد دیگری از زندانیان حوادث پس از انتخابات نگهداری می شوند .
خبرگزاری هرانا - فیروز یوسفی فعال مدنی آذربایجانی و درجه دار اخراجی نیروی زمینی ارتش ایران روز دوشنبه 31 خرداد ماه توسط ماموران حفاظت اطلاعات ارتش در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
ماموران حفاظت اطلاعات ارتش، این فعال آذربایجانی را هنگامی که وی جهت دریافت مزایای بازخرید اجباری به کارگزینی پادگان فرماندهی ترابری نیروی زمینی ارتش مراجعه نموده بود بازداشت کرده اند.
به گزارش ساوالان سسی، بازپرس شعبه سوم دادسرای امنیت تهران به خانواده این فعال آذربایجانی گفته است که یوسفی پس از مصاحبه با رسانه های خارجی در خصوص اخراجش از کار بازداشت شده است. به گفته قاضی نیروی زمینی ارتش علی رغم تسویه حساب کامل اداری این فعال آذربایجانی مدعی است که وی از طریق مصاحبه با رسانه های خارجی اسرار نظامی را فاش کرده است.
فیروز یوسفی روز چهارشنبه 2 تير ماه طی تماس تلفنی با خانواده از بازداشت خود در مکانی نامعلوم خبر داده است. تلاش های خانواده ایشان برای اطلاع از هویت نهاد صادر کننده حکم جلب و محل بازداشت وی بی نتیجه بوده و این امر باعث نگرانی خانواده از وضعیت سلامتی او شده است.
این فعال مدنی دوشنبه هفته گذشته نیز به شعبه سوم دادسرای امنیت تهران احضار و مورد بازجویی مامورین امنیتی قرار گرفته بود.
یوسفی اسفند ماه 88 پس از ده سال خدمت در نیروی زمینی ارتش ایران به حکم کمسیون رسیدگی به تخلفات کارکنان این نهاد نظامی بازخرید اجباری شده بود.این فعال آذربایجانی آبان و اسفند 87 در شهرهای تهران و مراغه نیز بازداشت و به قید وثیقه از زندان آزاد شده بود.
خبرگزاری هرانا – آرش صادقی فعال دانشجویی و سیاسی در حکم جدیدی به شش سال حبس تعزیری و 74 ضربه شلاق محکوم شد.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، آرش صادقی فعال دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی و از اعضای جوانان حزب مشارکت از سوی شعبه 26 دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی علیه نظام و تبلیغ علیه نظام به 6 سال حبس تعزیری و 74 ضربه شلاق محکوم شد.
لازم به ذکر است که آرش صادقی در پرونده پیشین خود که مربوط به وقایع سالگرد 18 تیر ماه بوده است به 3 سال حبس محکوم شد و حکم فعلی در خصوص بازداشت وی در روز عاشورا صادر شده است.
آرش صادقی، دانشجوی فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی و از اعضای ستاد میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته بود.
گفتنی است، آرش صادقی در ایام مرخصی نوروزی در گفتگو با دوستانش از ضرب و شتم شدید خود در زندان خبر داده بود تا جایی كه دوبار كتف راستش آسیب دیده بود.
خبرگزاری هرانا - در پي اعلام وزير رفاه مبني بر افزايش 6 درصدي مستمري بازنشستگان تامين اجتماعي در سال 89 مجمع پيشكسوتان جامعه كارگري در نامه اي به صادق محصولي به شدت نسبت به اين موضوع واكنش نشان داد.
این نامه ضمن تاکید بر افزایش حقوق بر پایه ی تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی، تهدیدی مبنی بر تجمع احتمالي بازنشستگان تامين اجتماعي در مقابل مجلس محسوب می شود.
به گزارش ايلنا،متن كامل اين نامه به شرح ذيل است: احتراماً از آنجا که مدتی است از لثان حضرتعالی مواردی را بصورت خبر مبنی بر رفع تبعیض در بخش سازمان های بازنشستگی ملاحظه می نماییم برخود لازم دانستیم به مواردی که نوعی تبعیض در نحوه افزایش حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی نسبت به سایر بازنشستگان صندوق هایی که مستقیماً متولی آن دولت می باشند را جلب نماییم. جناب آقای وزیر تصویب افزایش 6 درصد به حقوق کارمندان دولت مجموعه بازنشستگان لشگری ـ کشوری به معنای نادیده گرفتن دو قانون مهم یعنی ماده 125 قانون خدمات کشوری و قانون برنامه چهارم توسعه که هر دو تاکید بر افزایش حقوق کارکنان و بازنشستگان حداقل به ماخذ تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی است می باشد اعمال سیاست انقباضی برای کارمندان و بازنشستگان نشان از یک زندگی توام با ریاضت برای این قشرها دارد ریاضتی که به واقع نه به میزان 5 درصد یعنی مابه التفاوت 11درصد نرخ تورم اعلامی در پایان سال 88 و 6درصد میزان افزایش حقوق بلکه به معنای واقعی، تورمی است که در سبد کالاها و خدمات این گروه از مصرف کنندگان محقق می شود.
از آنجا که سبد مصرفی اقشار مذکور بسیار محدود و در قالب کالاها و خدمات ضروری است بطور قطع و یقیین تورم در سبد مصرفی آنها بسیار بزرگتر است و در نتیجه ما می توانیم کاهش قدرت خرید آنها را تا عدد دو رقمی هم شاهد باشیم. اینکه این گروه ها چگونه می خواهند خود را با شرایط جدید تطبیق بدهند موضوعی است که باید آنرا در عکس العمل مصرف کنندگان دید. به طور قطع یکی از رویکردها، کاهش کمی و کیفی سبد مصرفی است این موضوعی است که حداقل آمار آن در سال 87 توسط بانک مرکزی تایید شده و رشد منفی 4 درصدی مصرف کنندگان بخش خصوصی که برای اولین بار طی سال های نسبتاً دور، مجدداً شاهد آن بودیم این حقیقت را گواهی می دهد اگر بپذیریم این تصمیم در خصوص ترمیم حقوق ها می تواند تشدید کننده این وضعیت باشد ما با یک عکس العمل منطقی در بازار مواجه خواهیم شد که نتیجه آن کاهش تولید و متعاقب آن کاهش سرمایه گذاری ـ کاهش اشتغال و افزایش بیکاری است پدیده ای که به هیچ وجه منطبق با نیاز جامعه امروز که بالای یک میلیون نفر جویای کار به صف نیازمندان به کار اضافه می شود نمی باشد.
جناب وزیر در حقیقت ما باید بپذیریم که تقاضا در هر جامعه ای محرک عرضه است و اگر تقاضا منفی شد تولید کننده و عرضه کننده کالا، خود را منقبض می کنند و این سیاست نهایتاً به رکود خواهد انجامید و البته خروج از رکود هزینه ای فراتر از تصور را طلب میکند لذا به نظر می رسد دولت در خصوص تصمیم اخذ شده حتماً قادر است استدلال و تحلیل مناسب را ارائه دهد چرا که در غیر این صورت، تصور می شود شاید کشورمان قرار است جا پای یونان ـ اسپانیا ـ پرتغال و سایر کشورهای درگیر بحران اقتصادی بگذارد که شواهد در خصوص انقباض دستمزدها و افزایش مالیاتها در دو متغیری هستند که این علائم را از خود بروز می دهند. لذا ما سراحتاً اعلام می کنیم چنانچه مصوبه شورای عالی کار مبنی بر افزایش حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی به استناد مصوبه مذکور تا سقف افزایش 15درصد حداقل حقوق نباشد در روز 25 تیر ماه که مصادف است با سالروز تاسیس تامین اجتماعی کلیه اعضا این اتحادیه به همراه سایر بازنشستگان تحت پوشش سازمان در مقابل خانه ملت دست به اجتماعی توام با سکوت خواهند زد تا فریاد تظلم خواهی خود را به این صورت به گوش نمایندگان ملت برسانند.امیدواریم قبل از این حرکت حضرتعالی به جای بکار بردن جملاتی فراتر از قانون به سمت اجرای مصوبه شورای عالی کار منطبق بر ماده 96قانون تامین اجتماعی عمل نمایند.
خبرگزاری هرانا - افشین ایقانی از شهروندان بهایی اهل سمنان به چهار سال و سه ماه و یک روز حبس تعزیری محکوم شد.
حکم چهار سال حبس تعزیری به اتهام" تشکیل گروه هایی با هدف برهم زدن امنیت کشور" – در رأی صادره اظهار می شود که هر فعالیت مربوط به آئین بهائی غیرقانونی است و بنا براین هیچ هدفی جز برهم زدن امنیت کشور ندارد – و سه ماه و یک روز دیگر به اتهام "تبلیغ علیه نظام و به نفع گروه های مخالف نظام (بهائیت)" صادر شده است.
به گزارش سرویس جامعه بهایی، در رأی هم چنین اشاره شده است که بازداشت قبلی آقای ایقانی جزء حکم او محسوب خواهد شد و این که به تشخیص کارشناسان وزارت اطلاعات همۀ دارایی های او که مربوط به اتهاماتش است مصادره می شود. به علاوه چون زندان سمنان فاقد امکانات مناسب نگهداری این گونه متهمین می باشد، آقای ایقانی به زندانی در استان تهران فرستاده خواهد شد.
او بیست روز برای تقاضای تجدید نظر علیه این حکم فرصت دارد.
آقای ایقانی در 15 دی سال 88 دستگیر و نهم اسفند سال 88 با قرار وثیقه 150 میلیون تومانی، آزاد شده بود.
گفتنی است در 21 اسفند 1387 مأموران وزارت اطلاعات به مغازۀ آقای ایقانی یورش برده بودند و نیمی از اجناس او را توقیف کردند و از او خواستند که اجناس باقیمانده در مغازه را قبل از سال نو به فروش رساند.
خبرگزاری هرانا - استاندار تهران از وجود 350 تا 400 هزار بيكار در شهر تهران خبر داد.
مرتضي تمدن افزود: استانداري تهران با همكاري وزارتخانه‌هاي صنايع و كشاورزي و بخش‌هاي خصوصي براي ايجاد اشتغال يكصد هزار نفر برنامه دارد كه البته اين طرح فقط براي بيكاران شهر تهران نيست بلكه براي تمامي بيكاران استان تهران تهيه شده است.
به گزارش ايسنا وي همچنين اعلام كرد كه طرح مسكن مهر در تهران و كرج اجرا نمي‌شود. تمدن دليل اين مسئله را سبك كردن بار ترافيكي مسكن مهر در اين دو شهر دانست.
استاندار تهران با بيان اينكه آب‌شرب تهران كاملا سالم است و هر كس ادعايي دارد مراجعه كندتا مورد بررسي قرار گيرد، گفت: آب شرب تهران روزي 3مرتبه از لحاظ وجود ذرات آلوده همچون نيترات بررسي مي‌شود. تمدن در جمع خبرنگاران تاكيد كرد: آب تهران بي‌صاحب و بدون متولي نيست كه هر كس از راه برسد ادعاي آلوده بودن آن را مطرح كند.
جمعي از مادران عزادار پارك لاله و كرمانشاه به مناسبت سالروز تولد شهيد رامين رمضاني بر مزار او در كنار خانواده رامين حضور يافتند تا با مرور ياد و خاطره او تولدش را گرامي دارند .
رامين سي و يك تيرماه 66 متولد و بيست و پنجم خرداد 88 در ميدان آزادي به شهادت رسيد اما تا 2 تيرماه خانواده از وضعيت او اطلاعي نداشت و بالاخره با دوندگي هاي بسيار توانستند جسد را از پزشكي قانوني تحويل بگيرند .
رامين سرباز وظيفه اي بود كه پس از طي دوران آموزشي در سنندج به زابل و زاهدان منتقل شده بود و حدود 5 تا 6 ماه از دوران سربازيش باقي مانده بود . او 21 خرداد به مرخصي آمده و 22 خرداد در انتخابات شركت كرده بود و از اولين ساعات بامداد 23 خرداد به دنبال رايش مي گشت . او مبهوت و به شدت آزرده خاطر بود و از كل فاميل و آشنا مي خواست كه پيگير آراي خود باشند و درنهايت در شامگاه 25 خرداد زماني كه به همراه ميليونها نفر ديگر در جستجوي آراي گمشده خود بودند با گلوله پاسخش را دادند .
